Aslan Kadını

Hayatımın bir kahramanı oldu benim. Hayallerime sığdıramazken yaşanacakları, şimdi gerçekten hayale kaldı. Gerçekleri hayal yapan benim küçük askerim. Nerden bilebilirdim, cahildim kandım. Biz mutlu olamayız sandım. Oysa en büyük mutluluk birlikte olmakmış. Kalplerimiz bir olursa her şey vız gelirmiş. Yine kahramansın sen küçük asker, hadi gel..

Unutamıyorum Allah’ım. Beddua mıdır çektiğim. Hep aklımda, hep bir umudumda. Olmayacak bilsem de gitmiyor içimden. İmkansıza kürek çeken bir kayık gibi oldu gönlüm. Direniyorum başaramıyorum. Ben seniii unutmak istiyorum..

Ne büyük pişmanlık yaşadım ben. Gittim senden her şey gitti..  Artık aşk yok, sevgi yok.. Ne büyük ayıp etmişim ben bize. Ne büyük acıymış meğer hayatının parçasının senden kopması ve senin bunu kendi ellerinle yapman. Ben bu ellerle mutlu olamam, bu duyguları yaşayamam be adam. Gel desem gelmezsin bilirim; artık imkansız bile az kalır bize. Biz olalım demişim de olalım demiştin ya hani; şimdi hadi.. Küçük bir umut olsa dünyaları yakarım bir ömür yanımda ol diye.