Aslan Kadını

İçindeki çocuğu çıkart bu gün. Bırak şenlensin günün. Koşsun, düşsün, hop diyip kalksın ayağa. Bıkmasın, usanmasın oynamaktan. Kimseye küsmesin, kızmasın, hayatın zorluklarını bilmesin. Şen şakrak gezinsin, neşe saçsın tüm hüzün bürünmüş insanlara. Umut olsun yarı yolda kalmışlara. Çocuk ol sen hep çocuk kal, hayattan daha az yara al. 

Hayat.. Bırakma beni derin sessizliklere.. Yapamam ben düşüncelerimin karanlıklarıyla. Karşı koyamam yalnızlığa. Sessiz çığlıklarım olur, sessiz haykırışlarım.. Yetmez çırpınışlarım. Altından kalkamam, ezilirim.. Üzme beni hayat, sana sımsıkı tutunurken bırakma beni boşluğa.. Koparma düşlerimin bağrından, tut ellerimden bırak beni umut dolu yarınlara..

Sen misin umudunu kesen? Umut ki yaşama tutunma sebebi, yaşama sevinci. Umut et, bırak olmasın, bırak gelmesin..  Kim mutlu olur ki umutları olmadan, hayal kurmadan? Gerçekleşmese de hayallerinde yaşat, kim bilir belki çok isteyince olur..  Hayata tutun,  sarıl bi inat. 

İlk görüşte aşkın gerçek olduğuna inanmamı sağlayan ve bana bu güzel duyguyu yaşatan insan.. Benim iyikilerim, her günüme duam, benim oluşuna şükrüm, geleceğiim.. Bir ömürü paylaşmak icin can attığım, iyiki hayat bizi karşılaştırmış  ve hayatımın bir parçası olmuşsun. Sen benim en değerlimsin, bir parçam, diger yarımsın. Hep hayatımda ol, benim ol, benim kal.. Elimi ilk gün sımsıkı tuttuğun gibi o heyecanla bir ömür tut ve bırakma.. Hastalığımda, sağlığımda, hüznümde , mutluluğumda sen ol yanımdaa..