Aslan Kadını

Günaydın.. Buralar bir ılık bahar havası şimdi. Bilir misiniz Akdeniz sahillerini? Masmavi denizinin güzelliğini.. Ne zaman canı sıkılsa insanların, bir koşu huzura uğrarlar.. Burada huzur mavi.. Burada huzur deniz.. Dökerler içlerini maviye, sakin sakin dinler o da.. Bazı zamanlar kızar herkese vurur sert dalgalarını kıyıya. Onunda içi dolmuştur artık, o da anlatır bu sefer.. Şimdi dinleme sırası sizde der, hırçınca anlatır.. Rahatlayınca tüm güzelliğiyle başbaşa bırakır sizi. Tüm umutlarınızı, hayallerinizi sunar size.. Baktıkça, kokusunu ciğerlerinize çektikçe mavi hayallere dalarsınız içinizde.. İşte o zaman şöyle der size: mavilikler gibi sonsuz olsun hayalleriniz.. Gelin Akdeniz'e, en güzel hayallere maviye hasretseniz.. 

Tek kullanımlıktır güven. Bir kez kaybedersen, kayıp gider olumlu yanların. Hayata bir sıfır yenik kalırsın. Her olaya önyargıyla yaklaşırsın. Bu sefer inandım derken, bir bakmışsın yanılmışsın. Dikkat et arkadaş.. Yalanlara, yanlışlara hazırlıklı ol, kanma hemen ki yerle bir olma. Kaybetme inancını hayata, kaybetme güvenini.. Tek dozla intihara sürükleme kendini.. 

Düşündüm de bir sana yazmadım.. Bir seni anlatmadım kalbimin ayak seslerini dillendirerek. Benim kalbimin ayak sesleri seni anlatır aslında.. İlk görüşte aşkın masallarda olmadığını gösterdin ya sen ona bir seni bilir.. Kader deriz ya hani hep.. Sen benim kaderimsin işte. Kaderimin en güzel yazısısın.. Bana sevmenin, sevilmenin kıymetini bildirensin. Hayattaki en güzel duyguları yaşatan, aşkı tattıransın. Bir ömür yanyana olmak istediğim, göğsüne yaslayınca başımı işte huzur dediğimsin. Benim huzurum sensin. Son nefesime dek bana huzur ver adam. Böylesine sımsıkı tut elimi, bir an olsun bırakma. Tüm yalanların içinde gerçek ol bana. Ömür ol, ömürlük ol. Sana yıllarımı vereyim, yanı başında hayatımca bekleyeyim. Uyurken izleyeyim seni, uyan deyip öpeyim yanaklarından.. Sen uyanınca günüm şenlensin, seninle başlasın seninle bitsin.. Bir ömürüm seninle geçsin.. Duamsın, duamdasın.. Hep kabul olmuş duam olarak kal sevdiğim..

Ne duruyorsun öyle kalk yerinden.. Sen değil misin sıkılan, sen değil misin mutluluk isteyen? Ne duruyorsun arkadaş koş sonu denize çıkan sokaklara. Koş maviliklerde huzur bulmaya.. Bak etrafına senin gibi huzuru arayan kaç kişi var.. Bak sen yalnız değilsin.. Bir adım atsan belki huzura ereceksin.. Mutluluğu istiyorsan elde etmesini de bileceksin.. Seviyor musun git konuş. Özledin mi git kavuş. Hayat kısa, geriye dönüp pişmanlıklarına değil iyikilerine bak arkadaş.. Anı yaşa, kıymet bil.. En önemlisi SEV SEVİL..

Eyy hayat.. Ağlayarak geldim sana daha baştan.. Kim bilir ne kadar üzüleceğimki sana merhaba deyişim bile gözyaşlarımla oldu. İlk nefesim gibi son nefesime kadar kim bilir kaç kez ağlayacağım.. Kaç kez kalbim kırılacak, kaç kez canım yanacak.. Söyle bana hayat mutluluğu nerede saklıyorsun? Adım adım ilerliyorum çok geç kalmayayım.. Bende mutlu olayım.. Bu sefer mutluluk gözyaşlarım olsun akan. Keşfedeyim tüm sırlarını.. Veda etme zamanı gelince de, ağlayarak geldim ya  gülerek gideyim senden... 

Herkes gibi ben de denizde arardım huzuru. Bir tek huzur kaynağı onu bilirdim. İçimdekileri bir bir ona döker, sakinleşirdim. Oysaki asıl huzurun sen olduğunu öğrendim. Seni ilk gördüğümde denizi görünce hissettiğim huzuru iliklerimde hissettim.. İlktin sen.. Farklıydın, kalbimin ritimlerini değiştirdin.. Artık denize huzur bulmaya değil de tüm heyecanımı anlatmaya gider oldum ve senin bana yaşattıklarının tadını çıkarmaya.. Huzurum derin maviler değil artık, huzurum sensin.. Uçsuz bucaksız mavilere dalıp gitmiyorum  sadece  sana bakıyorum,  hayallere bırakıyorum kendimi.. Masmavi hayallere..

Özgürlük kelimesini bu kadar benimsemişken sen de nereden çıktın be adam? Ben gönlümün rüzgarında salınırken gelip tutan sen.. Bırak salınayım desem mi sana yoksa ruhumu mu kapatsam dört duvar arasına. Ne çok şey istedin be adam, ne çok şey aldın benden. Bir özgür ruhtum ben şimdi ise yalnız sana bağlı. Bu kadar kısıtlanmalı mı insan? Ya yaşayamadıklarımdan pişman olursam? Ya bir gün özgürlüğünü elinden aldığın bu ruhu kırarsan? O zaman dört duvar arasından çıkarsa bu ruh bir daha geriye bakmaz. Pişmanlık yaşarsa eskisi gibi mutlu olamaz. Kırma bu özgür ruhu bırak mutlu ve senli olsun.. Üzme onu bırak seninle salınsın rüzgarlarda.. Ne onun elinden al özgürlüğünü ne de sensiz bırak. Tut elinden bu ruhun birlikte koşun umutlara.. Bir tutam sevgi, bir tutam umut, bir tutam da özgürlük katın aşkınıza.. Bak gör hayat daha renkli, daha yaşanılası..

Dönüp geriye bakmak gerek bazen. Acıları, mutlulukları yani hayatı öğrenebilmek için. İnsan ne öğrenirse geçmişinden öğrenir. Okullardan da anlaşılabileceği  gibi sadece görerek, duyarak tecrübe edinemez insan. O kadar anlatılır bilgiler de hangisi kalıcıdır ki. Eğer orada tecrübe edinseydi insan bu kadar hata yapılır mıydı hiç?  Yaşayarak öğreneceksin. Acıyı da , tatlıyı da , mutluluğu da hüznü de hepsini yaşayarak.. Geçmişinde olacak ki kalıcı yaralar, hatalar, pişmanlıklar tecrübe edineceksin.. Takılıp düştüğün yerden bu sefer koşarak geçeceksin. Ne yaşarsan yaşa öğreniyorum diyeceksin. Bir adım daha öne geçtiğini bileceksin. Ne zaman düştüm kalkamam dersen dönüp geçmişe bakıp bu ben miyim deyip ilerleyeceksin.  Geçmişi unutma, yoluna tecrübelerini koy ki takılmadan, düşmeden ilerle bu hayatta. Tüm engellerden koşarak geçmeniz dileğiyle..

Kalbimin Ayak Sesleri Herkes huzuru dinlemek ister, ben ise kalbimi. Bilirim huzura götüren odur. Kalbim yön verir bana, o anlatır en derinindekileri.. Dinler, susarım. Ben konuşmam , o konuşur.. Anlatır, anlatır.. İçinden kalp kırıklıkları, hüzün, mutluluk derken tüm anılar tecrübeler eşliğinde dökülüverir. En derinlere gidip gelirken ben,  yoluma  kalbim eşlik ediverir.  Benim gibi her insan kalbinin sesini dinlemeli ki tecrübeler konuşsun, hayaller gerçek olsun. Acılar değil mutluluklar hayatınıza yol olsun..